மொழிபெயர்ப்பின் சிக்கல்கள், சாத்தியங்கள் – ஆர். சிவகுமார்: மொழிபெயர்ப்பின் அமைதியான ஆளுமை

சிவகுமார் அவர்கள் ஒப்பீட்டளவில் குறைந்த எண்ணிக்கையிலான படைப்புகளையே மொழிபெயர்த்திருந்தாலும், அவரது மொழி சார்ந்தும் படைப்புத் தேர்வுகள் சார்ந்தும் உருவாகிவந்திருக்கும் நம்பகத்தன்மை குறித்தும், அநாயாசமாக இலகுவாக துல்லியமாக அவர் மொழிபெயர்த்துவரும் விதம் குறித்தும் அனைவரும் பல எடுத்துக்காட்டுகளுடன் வியந்து போற்றினர். சோபியின் உலகம், உருமாற்றம், வசைமண், கத்தி என அவரது மொழிபெயர்ப்பு நூல் தேர்வில் இருக்கும் versatalityயையும் உரைகளினூடாகக் காணமுடிந்தது.  ஆனால் அத்தினத்தில் ஆர் சிவகுமார் அவர்கள் ஒருபோதும் எதுகுறித்தும் தன்முனைப்போ பெருமிதமோ கொள்ளவில்லை என்பதுதான் எனக்குக் கூடுதல் ஆச்சரியத்தைத் தந்தது. எதையுமே ‘நான்தான் முதலில் செய்தேன்’ என்று எப்போதும் யாராலும் உரிமைகோர இயலாது (தமிழகத்தில் லத்தீன் அமெரிக்க இலக்கிய அறிமுகம் நிகழ்ந்தது குறித்த உரையாடல் தொடர்பாக) என்றும், க.நா.சு, சி.சு செல்லப்பா உள்ளிட்ட முன்னோடிகள் போட்டு வைத்த பாதைதான் நாம் இலகுவாகச் செயல்பட உதவுகிறது என்றும் குறிப்பிட்ட அவர் அவர்களுக்கெல்லாம் இதுபோன்ற பாராட்டு நிகழ்வுகளோ சிறப்புச் செய்தல்களோ நிகழவேயில்லையே என்று மீண்டும் மீண்டும் வருத்தத்துடன் கூறிக்கொண்டே இருந்தார். இவற்றையெல்லாம் எப்போதும் மனதில் இருத்திக் கொள்ள வேண்டும் என நினைத்துக் கொண்டேன் நான்.
மாய யதார்த்தக் கதைகள் இங்கே முதலில் வந்தபோது யதார்த்தவாதிகளுடைய, மார்க்ஸியவாதிகளுடைய எதிர்வினை என்னவாக இருந்தது உள்ளிட்ட கேள்விகளும், 70களில் தமிழகத்தில் நிலவிய அரசியல் சூழல் எவ்வாறு காஃப்காவின் கிரகர் சோம்சாவாக இங்கிருந்த இளைஞர்கள் அனைவரையும் உணரச் செய்தது என்பது சார்ந்த சிவகுமார் அவர்களது பதில்களும், இவை சார்ந்து மொழிபெயர்ப்பாளர் அமரந்தா அவர்கள் தெரிவித்த எதிர்வினையும் சேர்ந்து அந்தக் கால இலக்கிய உலகம் குறித்த ஒரு இனிய சித்திரத்தை மனதிற்குள் தோற்றுவித்தன. (அமரந்தா அவர்களைச் சந்திக்க முடிந்தது மிகுந்த மகிழ்ச்சியைத் தந்தது.)